Arbeidsverplichting

Met Arbeidsverplichting wordt bedoeld: de verplichting om algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden: iedereen die een bijstandsuitkering aanvraagt, is verplicht naar vermogen te zoeken naar algemeen geaccepteerde arbeid. Als hij dat heeft gevonden, moet hij het ook aanvaarden. Wie nog geen werk kan vinden, moet naar vermogen proberen te re-integreren op de arbeidsmarkt.

Het weigeren van algemeen geaccepteerde arbeid is één van de ergste dingen die je kunt doen en wordt dan ook in vrijwel alle gemeenten bestraft met een maatregel, meestal een verlaging van 100% van de uitkering gedurende een maand. Die maatregel staat beschreven in de verordening van de gemeente. Mensen die zich zo negatief opstellen dat er geen aanbod voor werk wordt gedaan, krijgen vaak dezelfde maatregel.

Een ander punt dat aandacht behoeft op het gebied van re-integreren en arbeid zijn de trajecten die gemeenten opzetten om mensen aan het werk te krijgen. Die trajecten hebben vaak namen als ‘Work First’ of ‘Direct Werk’. Mensen die een uitkering aanvragen krijgen daarbij direct een baan aangeboden. In praktijk is wel eens gebleken dat, als een belanghebbende een dergelijk traject weigert, er door de bestuursrechter gekeken is om wat voor baan het werkelijk ging. De bestuursrechter kan bijvoorbeeld kijken of het écht algemeen geaccepteerde arbeid is: werk dat te zien is als einddoel van de re-integratie en waarvoor uiteindelijk géén subsidie meer nodig is. Wat dat betreft is het te kort door de bocht om te zeggen dat iedere uitkeringsgerechtigde alles wat een “baan” genoemd wordt moet accepteren.

Interessante jurisprudentie is bijvoorbeeld te vinden in CRvB 22-05-2012, nr. 10/356 WWB-T; LJN BW6563).